نشریه علمی پژوهشی طب انتظامی Journal of Police Medicine
دوره 14، شماره 1 - ( 1404 )
جلد 14 شماره 1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: SSRI.REC-2302-2110
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
falahnezhad mojarad A, salmannasab H, salmannasab F. The effect of twelve weeks of strength and plyometric training on the health index levels of IGF-1, IGFBP-3, and IL-6 in inactive obese men.. , J Police Med. 2025; 14 (1) : e4
URL: http://jpmed.ir/article-1-1325-fa.html
URL: http://jpmed.ir/article-1-1325-fa.html
فلاح نژاد مجرد امیر، سلمان نسب حدیث، سلمان نسب فاطمه. تاثیر دوازده هفته تمرینات قدرتی و پلایومتریک بر میزان فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد IGF-1،IGFBP-3 ، وشاخص التهابی 6-IL مردان چاق غیر فعال. , نشریه علمی پژوهشی طب انتظامی. 1404; 14 (1)
1- فراجا ، amirfalah.sport@gmail.com
2- آزاد اسلامی
2- آزاد اسلامی
چکیده: (2882 مشاهده)
اهداف: آمادگی جسمانی مناسب در پیشگیری از چاقی و ارتقای کیفیت زندگی نقش دارد و هورمون‌ها به دلیل نقش متابولیکی خود در این زمینه اهمیت دارند. افراد چاق در انتخاب نوع تمرین برای کاهش وزن و بهبود سلامتی دچار تردید می‌شوند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر دوازده هفته تمرینات قدرتی و پلایومتریک بر سطوح IGF-1 ،IGFBP-3 و شاخص التهابی IL-6 مردان چاق غیرفعال انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون، گروه گواه و توزیع تصادفی بود. جامعهٔ آماری را ۶۰ مرد چاق غیرفعال در میانگین سنی 1.75 ± 28.23 سال با میانگین شاخص تودۀ بدنی 1.32 ± 32.11 تشکیل دادند که به سه گروه ۲۰ نفرهٔ تمرینات قدرتی، تمرینات پلایومتریک و کنترل تقسیم شدند. گروه‌های تمرینی به مدت ۱۲ هفته و سه جلسه در هفته برنامهٔ تمرینی متداول را تحت نظارت پژوهشگران اجرا کردند. نمونهٔ خون ۲۴ ساعت پیش از شروع تمرینات و ۲۴ ساعت پس از آخرین جلسه گرفته شد. نرمال بودن توزیع داده‌ها با آزمون شاپیرو-ویلک و تغییرات متغیرها با تحلیل واریانس مختلط و آزمون t در نرم‌افزار SPSS26 بررسی شد (0.05>p).
یافته‌ها: تمرینات پلایومتریک موجب افزایش معنادار IGF-1 و IGFBP-3 در مقایسه با گروه کنترل شد (0.05>p). تمرینات قدرتی نیز افزایش معنادار IL-6 و IGFBP-3 را در مقایسه با گروه کنترل به همراه داشت (0.05>p)، در حالی که تمرینات پلایومتریک تأثیر معناداری بر IL-6 نداشت.
نتیجه‌گیری: با توجه به ماهیت تمرینات، اجرای تمرینات پلایومتریک تأثیر مطلوب‌تری بر فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد داشت و با توجه به عدم تأثیر معنادار بر IL-6، می‌توان این تمرینات را به‌صورت منظم و مناسب در برنامه ورزشی مردان چاق غیرفعال برای ارتقای شاخص‌های سلامتی گنجاند.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون، گروه گواه و توزیع تصادفی بود. جامعهٔ آماری را ۶۰ مرد چاق غیرفعال در میانگین سنی 1.75 ± 28.23 سال با میانگین شاخص تودۀ بدنی 1.32 ± 32.11 تشکیل دادند که به سه گروه ۲۰ نفرهٔ تمرینات قدرتی، تمرینات پلایومتریک و کنترل تقسیم شدند. گروه‌های تمرینی به مدت ۱۲ هفته و سه جلسه در هفته برنامهٔ تمرینی متداول را تحت نظارت پژوهشگران اجرا کردند. نمونهٔ خون ۲۴ ساعت پیش از شروع تمرینات و ۲۴ ساعت پس از آخرین جلسه گرفته شد. نرمال بودن توزیع داده‌ها با آزمون شاپیرو-ویلک و تغییرات متغیرها با تحلیل واریانس مختلط و آزمون t در نرم‌افزار SPSS26 بررسی شد (0.05>p).
یافته‌ها: تمرینات پلایومتریک موجب افزایش معنادار IGF-1 و IGFBP-3 در مقایسه با گروه کنترل شد (0.05>p). تمرینات قدرتی نیز افزایش معنادار IL-6 و IGFBP-3 را در مقایسه با گروه کنترل به همراه داشت (0.05>p)، در حالی که تمرینات پلایومتریک تأثیر معناداری بر IL-6 نداشت.
نتیجه‌گیری: با توجه به ماهیت تمرینات، اجرای تمرینات پلایومتریک تأثیر مطلوب‌تری بر فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد داشت و با توجه به عدم تأثیر معنادار بر IL-6، می‌توان این تمرینات را به‌صورت منظم و مناسب در برنامه ورزشی مردان چاق غیرفعال برای ارتقای شاخص‌های سلامتی گنجاند.
شماره‌ی مقاله: e4
نوع مقاله: پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
آسیب‌های مرتبط با فعاليت انتظامی
دریافت: 1404/6/14 | پذیرش: 1404/10/7 | انتشار: 1405/4/17
دریافت: 1404/6/14 | پذیرش: 1404/10/7 | انتشار: 1405/4/17
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |