Ethics code: SSRI.REC-2302-2110
falahnezhad mojarad A, salmannasab H, salmannasab F. The effect of twelve weeks of strength and plyometric training on the health index levels of IGF-1, IGFBP-3, and IL-6 in inactive obese men.. J Police Med 2025; 14 (1) : e4
URL:
http://jpmed.ir/article-1-1325-fa.html
فلاح نژاد مجرد امیر، سلمان نسب حدیث، سلمان نسب فاطمه. تاثیر دوازده هفته تمرینات قدرتی و پلایومتریک بر میزان فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد IGF-1،IGFBP-3 ، وشاخص التهابی 6-IL مردان چاق غیر فعال. نشریه علمی پژوهشی طب انتظامی. 1403; 14 (1)
URL: http://jpmed.ir/article-1-1325-fa.html
1- فراجا ، amirfalah.sport@gmail.com
2- آزاد اسلامی
چکیده: (8 مشاهده)
اهداف: داشتن آمادگی جسمانی مناسب در پیشگیری از ابتلا به بیماریهایی همچون چاقی و ارتقای کیفیت زندگی موثر می باشد و هورمونها به دلیل نقش متابولیکی که بر عهده دارند، در این زمینه دارای اهمیت زیادی هستند. نتایج تمرینات تمرین پلایومتریک به وسیله انقباضات پر قدرت عضلانی درگیر حاصل می شود. افراد چاق در راستای یافتن راه حل کاهش وزن و سلامتی در انتخاب نوع تمرینات ورزشی دچار تردید می شوند. لذا، پژوهش حاضر در راستای رفع این مشکل، به بررسی تاثیر دوازده هفته تمرینات قدرتی و پلایومتریک بر میزان فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد IGF-1، IGFBP-3 و شاخص التهابی 6-IL مردان چاق غیر فعال پرداخت.
مواد و روشها: پژوهش حاضر با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون، با گروه گواه و توزیع تصادفی انجام گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش را 60 نفر از مردان چاق غیرفعال که در بازۀ سنی بین 25 الی 35 سال با میانگین شاخص تودۀ بدنی 32.45 بودند، تشکیل دادند و به سه گروه 20 نفره تمرینات قدرتی و تمرینات پلایومتریک و گروه کنترل تقسیم شدند. گروههای تمرینی به مدت 12 هفتۀ سه جلسهای، هر جلسه برنامۀ تمرینی متداول را تحت نظر محققین دریافت کردند. از آزمودنیها نمونۀ خون، 24 ساعت قبل شروع تمرینات و 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینات گرفته شد. جهت نرمال بودن توزیع دادهها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای بررسی تغییرات سه گروه در دو زمان پیش و پس آزمون از آنالیز تحلیل واریانس مختلط با استفاده از SPSS26 استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل واریانس نشان داد که تمرینات پلایومتریک منجر به افزایش معنادار در سطح IGF-1 و IGFBP-3 در مقایسه با گروه کنترل شد (05/0>p). همچنین، تمرینات قدرتی باعث افزایش معنادار شاخص التهابی IL-6 و IGFBP-3 شد (05/0>p)، در حالی که تمرینات پلایومتریک تأثیر معناداری بر شاخص IL-6 نداشت.
نتیجهگیری: اجرای تمرینات پلایومتریک به دلیل ماهیت تمرینات، تاثیر بهتری بر فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد داشته و با توجه به عدم تاثیر بر فاکتور IL-6 می توان از این تمرینات جهت ارتقا شاخص های سلامتی بدن بطور مناسب و منظم در برنامه ورزشی افراد استفاده کرد.
شمارهی مقاله: e4
نوع مقاله:
پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
آسیبهای مرتبط با فعاليت انتظامی دریافت: 1404/6/14 | پذیرش: 1404/10/7 | انتشار: 1405/4/17
| * نشانی نویسنده مسئول: دانشگاه جامع علوم انتظامی امین |