Journal of Police Medicine

fa تاثیر دوازده هفته تمرینات قدرتی و پلایومتریک بر میزان فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد IGF-1،IGFBP-3 ، وشاخص التهابی 6-IL مردان چاق غیر فعال The effect of twelve weeks of strength and plyometric training on the health index levels of IGF-1, IGFBP-3, and IL-6 in inactive obese men. آسیب‌های مرتبط با فعاليت انتظامی Police Related Trauma پژوهشی اصيل Original Research <div style="text-align: justify;">اهداف: داشتن آمادگی جسمانی مناسب در پیشگیری از ابتلا به بیماریهایی همچون چاقی و ارتقای کیفیت زندگی موثر می باشد و هورمونها به دلیل نقش متابولیکی که بر عهده دارند، در این زمینه دارای اهمیت زیادی هستند. نتایج تمرینات تمرین پلایومتریک به وسیله انقباضات پر قدرت عضلانی درگیر حاصل می شود. افراد چاق در راستای یافتن راه حل کاهش وزن و سلامتی در انتخاب نوع تمرینات ورزشی دچار تردید می شوند. لذا، پژوهش حاضر در راستای رفع این مشکل، به بررسی تاثیر دوازده هفته تمرینات قدرتی و پلایومتریک بر میزان فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد IGF-1، IGFBP-3 و شاخص التهابی 6-IL مردان چاق غیر فعال پرداخت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون، با گروه گواه و توزیع تصادفی انجام گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش را 60 نفر از مردان چاق غیرفعال که در بازۀ سنی بین 25 الی 35 سال با میانگین شاخص تودۀ بدنی 32.45 بودند، تشکیل دادند و به سه گروه 20 نفره تمرینات قدرتی و تمرینات پلایومتریک و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه‌های تمرینی به مدت 12 هفتۀ سه جلسه‌ای، هر جلسه برنامۀ تمرینی متداول را تحت نظر محققین دریافت کردند. از آزمودنی‌ها نمونۀ خون، 24 ساعت قبل شروع تمرینات و 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینات گرفته شد. جهت نرمال بودن توزیع داده‌ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای بررسی تغییرات سه گروه در دو زمان پیش و پس آزمون از آنالیز تحلیل واریانس مختلط با استفاده از SPSS26 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس نشان داد که تمرینات پلایومتریک منجر به افزایش معنادار در سطح IGF-1 و IGFBP-3 در مقایسه با گروه کنترل شد (05/0>p). همچنین، تمرینات قدرتی باعث افزایش معنادار شاخص التهابی IL-6 و IGFBP-3 شد (05/0>p)، در حالی که تمرینات پلایومتریک تأثیر معناداری بر شاخص IL-6 نداشت. نتیجه‌گیری: اجرای تمرینات پلایومتریک به دلیل ماهیت تمرینات، تاثیر بهتری بر فاکتورهای مرتبط با هورمون رشد داشته و با توجه به عدم تاثیر بر فاکتور IL-6  می توان از این تمرینات جهت ارتقا شاخص های سلامتی بدن بطور مناسب و منظم در برنامه ورزشی افراد استفاده کرد.</div> <div style="text-align: justify;">Aims: Having proper physical fitness is effective in preventing diseases such as obesity and improving the quality of life, and hormones are very important in this regard due to their metabolic role. Strength training increases strength through neural adaptations such as changes in motor unit coordination, motor unit recruitment, and frequency of stimulation, and the results of plyometric training exercises are achieved by high-power muscle contractions in response to a workload and with dynamic and rapid stretching of the involved muscles. Sometimes obese people hesitate in choosing the type of exercise to find a solution to weight loss and health. Therefore, the present study aimed to solve this problem by examining the effect of twelve weeks of strength and plyometric training on the levels of factors related to growth hormone IGF-1, IGFBP-3, and the inflammatory index IL-6 in inactive obese men. Materials and Methods: The present study was conducted using a pretest-posttest design with a control group and random distribution. The statistical population of this study was 60 inactive obese men aged 25 to 35 years with an average body mass index of 32.45, who were divided into three groups of 20 each: strength training, plyometric training, and control group. The training groups received a conventional training program under the supervision of researchers for 12 weeks, with three sessions per session. Blood tests were taken from the subjects 24 hours before the start of the training and 24 hours after the last training session. The data were analyzed using the Shapiro-Wilk test to determine the normality of the distribution, and one-way ANOVA to examine the changes, and the t-test to examine the changes between groups. Findings: The results of analysis of variance showed that plyometric training led to a significant increase in IGF-1 and IGFBP-3 levels compared to the control group (P<0.05). Also, strength training significantly increased the inflammatory index IL-6 and IGFBP-3 (P<0.05), while plyometric training had no significant effect on the IL-6 index. Conclusion: Due to the nature of the training and its better effect on growth hormone-related factors, plyometric training has a greater effect, and considering the lack of effect on IL-6 factor, these exercises can be appropriately and regularly included in the exercise program of individuals to improve body health indicators. </div> IGF-1, IGFBP-3, IL-6, تمرینات پلایومتریک, تمرینات قدرتی , مردان چاق. IGF-1 ,IGFBP-3, IL-6, plyometric exercises, strength training, obese men 0 0 http://jpmed.ir/browse.php?a_code=A-10-622-5&slc_lang=fa&sid=1 amir falahnezhad mojarad امیر فلاح نژاد مجرد amirfalah.sport@gmail.com https://orcid.org/0000-0002-4942-6593 Yes faraja فراجا hadis salmannasab حدیث سلمان نسب salmannasabhadis@gmail.com https://orcid.org/0009/0004/1409/974X No Azad University آزاد اسلامی Fateme salmannasab فاطمه سلمان نسب Salmanfateme163@gmail.com https://orcid.org/0009-0008-4640-3338 No Islamic Azad آزاد اسلامی