Ethics code: IR.IAU.TABRIZ.REC.1404.203
Afraei R, Tabatabaei S M, Aghdasi A N. Comparison of the Effectiveness of Cognitive Therapy Intervention Versus Transcranial Brain Stimulation (tDCS) on Sleep Quality in Individuals with Obsessive-Compulsive Disorder (OCD). , J Police Med. 2025; 14 (1) : e13
URL:
http://jpmed.ir/article-1-1357-fa.html
افرایی رویا، طباطبایی سید محمود، اقدسی علی نقی. مقایسه اثربخشی مداخله درمان شناختی با تحریک فراجمجمهای مغز (tDCS) بر کیفیت خواب در افراد دارای اختلال وسواس فکری-عملی (OCD). , نشریه علمی پژوهشی طب انتظامی. 1404; 14 (1)
URL: http://jpmed.ir/article-1-1357-fa.html
1- گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران. ، royaafraee@gmail.com
2- گروه گروه فیزیولوژی پزشکی، واحد علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
3- گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران.
چکیده: (737 مشاهده)
اهداف: با وجود همآیی بالای اختلال وسواس فکری-عملی با مشکلات خواب، هنوز مشخص نیست که آیا بین اثربخشی مداخله روانشناختی درمان شناختی و روش عصبشناختی تحریک جریان مستقیم فراجمجمهای (tDCS) تفاوتی وجود داردو این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی مداخله درمان شناختی با تحریک جریان مستقیم فراجمجمهای(tDCS) بر کیفیت خواب در افراد دارای اختلال وسواس فکری-عملی انجام گرفت.
مواد و روشها: روش این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل با پیشآزمون و پسآزمون بود. جامعه آماری پژوهش کلیه افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری و عملی مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بودند. ۴۵ نفر از مراجعان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی بر اساس راهنمای تشخیصی DSM5-TR به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و در سه گروه شامل دو گروه آزمایش (هر گروه ۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) تخصیص داده شدند. گروههای آزمایش در جلسات درمانی tDCS و شناختدرمانی بک بر اساس مداخله انتخابشده شرکت کردند، در حالی که اعضای گروه کنترل مداخلهای دریافت نکردند. آزمودنیهای پژوهش، شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ (PSQI) را به عنوان پیشآزمون و پسآزمون تکمیل کردند. دادههای بهدستآمده با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره، تکمتغیره، آزمون بنفرونی و نرمافزار SPSS25 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که درمان شناختی و تحریک جریان مستقیم فراجمجمهای (tDCS) در مقایسه با گروه کنترل، بر نمره کل کیفیت خواب (001/0=p) و مولفههای آن شامل توصیف کلی فرد از خواب (001/0=p)، تاخیر در بخواب رفتن (001/0=p)، اختلالات خواب (001/0=p)، عملکرد صبحگاهی (001/0=p) و میزان مصرف دارو (001/0=p)، در افراد دارای اختلال وسواس فکری-عملی اثربخشی معنیداری دارد، اما در طول مفید خواب (001/0=p) رابطه معنی داری مشاهده نشد. همچنین نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد در مقایسه دو روش درمانی، تفاوت معنیداری به نفع تحریک جریان مستقیم فراجمجمهای (tDCS) در مقایسه با درمان شناختی در نمره کلی کیفیت خواب مشاهده شد (015/0=p). با این حال، در سایر مولفههای خواب تفاوت معناداری بین این دو روش درمانی مشاهده نشد (05/0<p).
نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش میتوان نتیجه گرفت که هر چند تفاوت مشهودی بین اثربخشی درمان شناختی و تحریک جریان مستقیم فراجمجمهای (tDCS) بر کیفیت خواب در افراد دارای اختلال وسواس فکری-عملی وجود ندارد، ولی هر دو درمان بر بهبود کیفیت خواب موثر هستند و میتوانند به عنوان مداخلات بالقوه برای بهبود کیفیت خواب مورد توجه قرار گیرند.
شمارهی مقاله: e13
نوع مقاله:
پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
آسیبهای مرتبط با فعاليت انتظامی دریافت: 1403/3/1 | پذیرش: 1403/10/23 | انتشار: 1404/2/11