نشریه علمی پژوهشی طب انتظامی Journal of Police Medicine
دوره 14، شماره 1 - ( 1403 )
جلد 14 شماره 1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.TABRIZ.REC1404.054
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
jahansari N, Moheb N. The effectiveness of cognitive behavioral couple therapy on communication patterns, marital commitment, and emotional adjustment in couples. J Police Med 2025; 14 (1) : e9
URL: http://jpmed.ir/article-1-1347-fa.html
URL: http://jpmed.ir/article-1-1347-fa.html
جهان سری نسیم، محب نعیمه. اثربخشی زوج درمانی شناختی رفتاری بر الگوهای ارتباطی، تعهد زناشویی و سازگاری عاطفی در زوجین. نشریه علمی پژوهشی طب انتظامی. 1403; 14 (1)
1- ، n.jahansari@gmail.com
چکیده: (6 مشاهده)
اهداف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر الگوهای ارتباطی، تعهد زناشویی و سازگاری عاطفی در زوجین انجام گرفت.
مواد و روشها: روش انجام این پژوهش نیمه تجربی بود و از طرح پژوهشی دوگروهی آزمایشی-کنترل همراه با پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیۀ زنان متاهل دارای الگوهای ارتباطی، تعهد زناشویی و سازگاری عاطفی پایین شهر تبریز بود. نمونۀ این تحقیق مشتمل بر 30 نفر از زنان متاهل مراجعه کننده به مرکز مشاوره بود و برای انتخاب آنها از روش هدفمند استفاده شد. سپس به طور تصادفی به 2 گروه که یک گروه آن 15 نفره آزمایش و یک گروه 15 نفره کنترل تقسیم میشوند و برنامۀ 8 جلسهای بر روی گروه های آزمایش اجرا شد.
یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد تفاوت بین دو گروه آزمایش و کنترل با توجه به نمرات متغیر وابسته، در مجموع معنیدار بود. میانگین تعهد شخصی (26/37=M، 71/1=SD)، تعهد اخلاقی (57/34=M، 12/1=SD) و تعهد ساختاری (80/64=M، 16/3=SD) در پس آزمون نسبت به میانگین تعهد شخصی (71/17=M، 32/1=SD)، تعهد اخلاقی (20/21=M، 02/3=SD) و تعهد ساختاری (22/41=M، 65/3=SD) در پیش آزمون بهبود نشان داده است. میانگین رضایت زناشویی (60/18=M، 47/2=SD)، همبستگی دو نفری (87/8=M، 58/1=SD)، توافق دو نفری (47/27=M، 99/2=SD) و ابراز محبت (13/5=M، 40/1=SD) در پس آزمون نسبت به میانگین رضایت زناشویی (13/29=M، 68/5=SD)، همبستگی دو نفری (00/15=M، 50/3=SD)، توافق دو نفری (07/34=M، 41/3=SD)و ابراز محبت (27/2=M، 51/3=SD) در پیش آزمون افزایش نشان داده است. همچنین میانگین جهتگیری گفت و شنود (13/27=M، 32/2=SD) و جهتگیری همنوایی (53/17=M، 88/1=SD) در پیش آزمون نسبت به پس آزمون جهتگیری گفت و شنود (60/35=M، 19/2=SD) و جهتگیری همنوایی (60/24=M، 68/1=SD) کمتر است. نتایج نشان میدهد که 6/97 درصد از واریانس تعهد شخصی، 98 درصد از واریانس تعهد اخلاقی و 2/93 درصد از تعهد ساختاری ناشی از شرایط آزمایشی است (001/0>p). 5/63 درصد از واریانس رضایت زناشویی، 3/59 درصد از واریانس همبستگی دو نفری و 2/47 درصد از توافق دو نفری و 3/25 درصد از ابراز محبت ناشی از شرایط آزمایشی است (001/0>p). همچنین، نتایج تحلیل کواریانس نشان میدهد که 1/77 درصد از واریانس جهت گیری گفت و شنود و 7/92 درصد از واریانس جهت گیری همنوایی ناشی از شرایط آزمایشی است (001/0>p).
نتیجهگیری: با استناد به یافتهها میتوان نتیجه گرفت که درمان شناختی رفتاری میتواند در بهبود الگوهای ارتباطی، تعهد زناشویی و سازگاری عاطفی زوجین کمککننده باشد و به بهبود رضایت زناشویی آنان کمک کند.
مواد و روشها: روش انجام این پژوهش نیمه تجربی بود و از طرح پژوهشی دوگروهی آزمایشی-کنترل همراه با پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیۀ زنان متاهل دارای الگوهای ارتباطی، تعهد زناشویی و سازگاری عاطفی پایین شهر تبریز بود. نمونۀ این تحقیق مشتمل بر 30 نفر از زنان متاهل مراجعه کننده به مرکز مشاوره بود و برای انتخاب آنها از روش هدفمند استفاده شد. سپس به طور تصادفی به 2 گروه که یک گروه آن 15 نفره آزمایش و یک گروه 15 نفره کنترل تقسیم میشوند و برنامۀ 8 جلسهای بر روی گروه های آزمایش اجرا شد.
یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد تفاوت بین دو گروه آزمایش و کنترل با توجه به نمرات متغیر وابسته، در مجموع معنیدار بود. میانگین تعهد شخصی (26/37=M، 71/1=SD)، تعهد اخلاقی (57/34=M، 12/1=SD) و تعهد ساختاری (80/64=M، 16/3=SD) در پس آزمون نسبت به میانگین تعهد شخصی (71/17=M، 32/1=SD)، تعهد اخلاقی (20/21=M، 02/3=SD) و تعهد ساختاری (22/41=M، 65/3=SD) در پیش آزمون بهبود نشان داده است. میانگین رضایت زناشویی (60/18=M، 47/2=SD)، همبستگی دو نفری (87/8=M، 58/1=SD)، توافق دو نفری (47/27=M، 99/2=SD) و ابراز محبت (13/5=M، 40/1=SD) در پس آزمون نسبت به میانگین رضایت زناشویی (13/29=M، 68/5=SD)، همبستگی دو نفری (00/15=M، 50/3=SD)، توافق دو نفری (07/34=M، 41/3=SD)و ابراز محبت (27/2=M، 51/3=SD) در پیش آزمون افزایش نشان داده است. همچنین میانگین جهتگیری گفت و شنود (13/27=M، 32/2=SD) و جهتگیری همنوایی (53/17=M، 88/1=SD) در پیش آزمون نسبت به پس آزمون جهتگیری گفت و شنود (60/35=M، 19/2=SD) و جهتگیری همنوایی (60/24=M، 68/1=SD) کمتر است. نتایج نشان میدهد که 6/97 درصد از واریانس تعهد شخصی، 98 درصد از واریانس تعهد اخلاقی و 2/93 درصد از تعهد ساختاری ناشی از شرایط آزمایشی است (001/0>p). 5/63 درصد از واریانس رضایت زناشویی، 3/59 درصد از واریانس همبستگی دو نفری و 2/47 درصد از توافق دو نفری و 3/25 درصد از ابراز محبت ناشی از شرایط آزمایشی است (001/0>p). همچنین، نتایج تحلیل کواریانس نشان میدهد که 1/77 درصد از واریانس جهت گیری گفت و شنود و 7/92 درصد از واریانس جهت گیری همنوایی ناشی از شرایط آزمایشی است (001/0>p).
نتیجهگیری: با استناد به یافتهها میتوان نتیجه گرفت که درمان شناختی رفتاری میتواند در بهبود الگوهای ارتباطی، تعهد زناشویی و سازگاری عاطفی زوجین کمککننده باشد و به بهبود رضایت زناشویی آنان کمک کند.
شمارهی مقاله: e9
نوع مقاله: پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
روانشناسی انتظامی
دریافت: 1404/10/15 | پذیرش: 1405/4/1 | انتشار: 1405/5/3
دریافت: 1404/10/15 | پذیرش: 1405/4/1 | انتشار: 1405/5/3
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |