اهداف: شواهد پژوهش بیانگر. تفاوتهای فیزیولوژیکی و روانشناختی در زنان و مردان مبتلا به سوءمصرف مواد است. در پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوتهای جنسیتی در درمان سوءمصرف مواد مخدر در بعد روانشناختی به مقایسه ادراک درد، تاب آوری، تحمل ناکامی و پرخاشگری زنان و مردان تحت درمان با برنامه نگهدارنده با متادون پرداخته شد. مواد و روشها: بدین منظور ۳۰۰ نفر (۱۵۰ مرد و ۱۵۰ زن) با دامنه سنی ۱۷ تا ۳۶ سال و تحصیلات دیپلم و بالاتر در یک پژوهش توصیفی با روش علی-مقایسهای از بین افراد مراجعهکننده به مراکز ترک اعتیاد شهر تهران در پاییز و زمستان سال ۱۳۹۸ که تحت درمان با برنامه نگهدارنده متادون بودند، به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی چندمرحلهای انتخاب و به پرسشنامههای ادراک درد (پایایی ۰/۸۷)، تابآوری (پایایی ۰/۸۴)، تحمل ناکامی (پایایی ۰/۷۲) و پرخاشگری (پایایی ۰/۷۱) پاسخ دادند. دادههای به دستآمده با استفاده از روش آماری تی همبسته توسط نرمافزار SPSS ۲۴تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها:بیشترین فراوانی مربوط به افراد بین ۲۲ تا ۲۶ سال، مدرک کارشناسی و سابقه کاری ۱۱ تا ۱۵ سال بود. میانگین شاخصهای مورد بررسی به ترتیب در زنان و مردان برای ادراک درد ۰/۵۲۱±۴/۱۲۵ و ۰/۳۵۹±۳/۲۵۸، برای تابآوری ۰/۳۵۷±۳/۹۶۱ و ۰/۱۹۸±۳/۶۵۱، برای تحمل ناکامی ۰/۱۳۷±۴/۲۰۸ و ۰/۱۳۷±۳/۲۴۷ و برای پرخاشگری ۰/۲۱۱±۳/۶۲۱ و ۰/۶۵۲±۴/۱۸۸بود. تفاوت بین ادراک درد، تحمل ناکامی و پرخاشگری در زنان و مردان در سطح ۰/۰۵p< معنادار بود اما تفاوت معناداری بین تابآوری زنان و مردان مشاهده نشد. نتیجهگیری:زنان در فرآیند ترک مواد مخدر با متادون ادراک درد بیشتر و تحمل ناکامی کمتری نسبت به مردان دارند ولی مردان پرخاشگری بیشتری نسبت به زنان نشان میدهند. به نظر میرسد فرآیند ترک با متادون برای زنان سخت تر از مردان است. تابآوری مردان و زنان در این برنامه درمانی با یکدیگر تفاوتی ندارند.