<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Police Medicine</title>
<title_fa>نشریه علمی پژوهشی طب انتظامی</title_fa>
<short_title>J Police Med</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://jpmed.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2228-6241</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2383-3483</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.30505</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1394</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>4</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>ساخت و اعتباریابی ابزارِ سنجش میزان استفاده از مهارت زبان زندگی (NVC)</title_fa>
	<title>Construction and Validation of an Instrument for Measuring the Nonviolent Communication</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>توصيفی و ارزيابی</content_type_fa>
	<content_type>Descriptive &amp; Survey</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;مقدمه: هدف این مطالعه ساخت و اعتباریابی ابزارِ زبان زندگی و تعیین روایی و پایایی پرسشنامه تدوین&#8204;شده برای سنجش میزان مهارت استفاده از زبان زندگی می&#8204;باشد. مواد و روش&#8204;ها: این تحقیق توصیفی- پیمایشی از نوع آزمون&#8204;سازی می&#8204;باشد که به منظور دستیابی به میزان استفاده افراد از مهارت زبان زندگی با استفاده از مؤلفه&#8204;های این مهارت شامل مشاهده، احساس، نیاز، تقاضا و همدلی گویه&amp;lrm;های پرسشنامه ساخته و اعتباریابی شد. با استفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی گویه&#8204;ها توسط مدرسین این روش مورد داوری تخصصی قرار گرفت و اصلاحات پیشنهادی اعمال گردید. برای به دست آمدن پایایی، پرسشنامه روی 80 نفر اجرا و نتایج اولیه تحلیل شد. سؤالات دارای بار عاملی کمتر از ۳۰ درصد حذف و پس از آن پرسشنامه بین 500 نفر از کارکنان یگان ویژه اجرا گردید برای دستیابی به روایی سازه از دو پرسشنامه 1. مهارت&#8204;های ارتباطی 2. پرسشنامه افسردگی که در مبانی نظری به ترتیب مشابهت (همگرا) و تفاوت (واگرا) بیشتری به مبانی نظری زبان زندگی داشت، استفاده شد. یافته&#8204;ها: پس از اجرای پرسشنامه روی 80 نفر و حذف گویه&#8204;های دارای بار عاملی کمتر از ۳۰ درصد، آلفای کرونباخ 0/94 به دست آمد. پس از اجرا بین 500 نفر آلفای کرونباخ 0/95 به دست آمد. پرسشنامه محقق ساخته با پرسشنامه مهارت&#8204;های ارتباطی، در سطح معناداری 0/01 رابطه مثبت و معناداری دارد که نشان&#8204;دهنده روایی همگرا و با پرسشنامه افسردگی بک در سطح معناداری 0/01 رابطه منفی و معناداری دارد که نشانگر روایی واگرا در این پرسشنامه است. نتیجه&#8204;گیری: سولات معتبری برای سنجش زبان زندگی وجود دارد و پرسشنامه ساخته&#8204;شده زبان زندگی دارای روایی و پایایی مناسب برای سنجش میزان مهارت استفاده از زبان زندگی می&#8204;باشد.&lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;Background: This descriptive survey research aims to develop the Nonviolent Communication Questionnaire (NVCQ) Materials and Methods: The subscales&amp;#39; items of NVC including Observation, Feelings, Needs, Demands and Empathy were validated. All items were evaluated and established by psychologist. The first draft of the questionnaire was conducted on 80 individuals and the data were analyzed. Items with less than 30% load were excluded. Then, the questionnaire was conducted on 500 Police Special Force Officers. In order to verify the construct validity, two questionnaires comprising the Beck Depression Inventory (BDI) and the Communication Skills (CSQ) were conducted along with the research questionnaire Results: The first draft of the questionnaire has conducted on 80 individuals and Items with less than 30% load were excluded from the questionnaire and the results confirmed the scale validation (Cronbach&amp;#39;s alpha = 0.94). Then, the questionnaire was conducted on 500 Police Special Force Officers (Cronbach&amp;#39;s alpha = 0.95). The results showed significant and negative correlation between the NVCQ (the researcher-made questionnaire) and the BDI (P = 0.01) and significant and positive correlation between the NVCQ and the CSQ (P = 0.01). Conclusion: The results show that the researcher-made questionnaire is a valid and reliable questionnaire to measure NVC.&lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>پرسشنامه, مهارت زبان زندگی, مهارت های ارتباطی, پرسشنامه افسردگی بک</keyword_fa>
	<keyword>chronic low back pain, disability, back school program</keyword>
	<start_page>161</start_page>
	<end_page>170</end_page>
	<web_url>http://jpmed.ir/browse.php?a_code=A-10-228-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mehdi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>poyan15@gmail.com</email>
	<code>10031947532846009557</code>
	<orcid>10031947532846009557</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>PhD Candidate, Military Psychology, Department of Psychology, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>دانشجوی دکتری، روان‎شناسی نظامی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) ، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Behnaz</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Dowran</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بهناز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>دوران</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846009558</code>
	<orcid>10031947532846009558</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Psychology, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دکترای تخصصی، روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله.(عج)، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mehdi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rabiei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ربیعی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846009559</code>
	<orcid>10031947532846009559</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Psychology, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دکترای تخصصی روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Seyed Hoseyn</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Salimi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سیدحسین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سلیمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846009560</code>
	<orcid>10031947532846009560</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Professor, Exercise Physiology Research Center, Department of Clinical Psychology, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>4مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزش، گروه روان‎شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
