fa تعیین عوامل موثر برگرایش به فرزند آوری در پرسنل نیروی انتظامی تهران بزرگ پژوهشی اصيل Original Research <p>مقدمه: گرایش به فرزندآوری در هر جامعه‌ای به عنوان یکی از مسائل مهم اجتماعی مطرح بوده و شناسایی و بررسی عوامل مؤثر بر آن دارای اهمیت زیادی در عرصه پژوهش‌های اجتماعی می‌باشند. از این رو این مطالعه با هدف بررسی گرایش به فرزندآوری کارکنان نیروی انتظامی تهران بزرگ و عوامل مؤثر بر آن انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی 384 نفر از کارکنان متأهل پلیس تهران در سال 1393 انجام پذیرفت. در این مطالعه افراد با استفاده از نمونه‌گیری خوشه‌ای دومرحله‌ای، انتخاب و به دو پرسشنامه فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه خودساخته انتظار، نگرش و گرایش به فرزندآوری پاسخ دادند. یافته‌ها: این مطالعه شامل 384 نفر (181 نفر (47 درصد) زن و 203 نفر (53 درصد) مرد-185 نفر (48 درصد) کارکنان صفی و 199 نفر (52 درصد) ستادی) با میانگین سنی 34 سال و میانگین سابقه کاری 11 سال بود. در این مطالعه متغیرهایی چون کمتر بودن مدت‌زمان فعالیت روزانه، هم قوم بودن زن و شوهر، نوع استخدام رسمی یا پیمانی، داشتن فعالیت ستادی، افزایش انتظار و نگرش به فرزندآوری، افزایش بعد خانوار قبل از ازدواج، افزایش رتبه نظامی، سن ایدئال برای بچه‌دار شدن، تفاوت سنی کمتر با همسر، افزایش تعداد فرزند ایدئال نشان‌دهنده رابطه مثبت معنی‌دار با گرایش به فرزندآوری بودند. همچنین در این مطالعه متغیرهای جنسیت، سن، سابقه کار، رتبه تولد فرد در خانواده، سن ازدواج با گرایش به فرزندآوری رابطه نشان ندادند. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، برنامه‌ریزی جهت تقویت موارد افزایش‌دهنده فرزندآوری توصیه می‌گردد. همچنین با توجه به وجود رابطه مثبت بین انتظار و نگرش بر گرایش به فرزندآوری، لزوم تقویت این دو عامل پیشنهاد می‌گردد.</p> <p>Background: Causes of non-childbearing tendency is an important question in social decision making in each society. According to the importance of childbearing in Iran, this study was done with the aim to consider the factors affecting childbearing tendency in Tehran police personnel. Materials and Methods: This cross sectional study was done on 384 married police personal in Tehran in 2014. In this study, subjects were selected by using two-stage cluster sampling and responded to both the demographical questionnaire and the expectation, attitude and childbearing tendency questionnaire whose validities and reliabilities had been confirmed. In this study, data were analyzed suing SPSS version 20 software and were reported by independent t-test, analysis of variance and Pearson correlation. Results: This study consisted of 384 persons, 181 (47%) female and 203 (53%) male -185 (48%) line personnel and 199 (52%) staff personnel) with the mean age and work experience of 34 and 11 years, respectively. The positive percent of expectation, attitude and childbearing tendency were 94%, 85%, 77.3% respectively. Results showed that variables low work time, spouse ethnicity, official or contract employment status, active worker status, expectation and attitude toward childbearing, increasing before marriage family size and military grade, ideal age for childbearing, less spouse age difference, increasing ideal number of children showed positive significant relationship with childbearing tendency, and sex, age, work experience, family birth rank, marriage age showed no significant relationship with childbearing tendency. Conclusion: According to the results, reinforcing the need for enhancing and raising children is necessary and it needs to be planned. Also, because of the positive relationship of attitude and marriage expectation with childbearing tendency, essential cultural works are emphasized to improve these two areas.</p> نگرش, انتظار, ازدواج, مجرد, پلیس, گرایش به فرزندآوری Attitude, Expectation, Marriage, Married, Police, Childbearing Tendency. 201 208 http://jpmed.ir/browse.php?a_code=A-10-128-4&slc_lang=fa&sid=1 Anoshirvan Kazemnejad انوشیروان کاظم نژاد Kazem_an@modares.ac.ir 10031947532846009569 10031947532846009569 Yes Professor, Department of Biostatistics, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. استاد آمار زیستی، گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران. Mohammad gholami fesharki محمد غلامی فشارکی 10031947532846009570 10031947532846009570 No Assistant Professor, Department of Biostatistics, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. استادیار آمار زیستی، گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران . Sareh Samadi ساره صمدی 10031947532846009571 10031947532846009571 No MSc, Health, Applied Research Center, Department of Medicine, Iran Police Force (NAJA), Tehran, Iran; کارشناس ارشد بهداشت، معاونت بهداشت امداد و درمان ناجا، تهران، ایران. Neda Gilani ندا گیلانی 10031947532846009572 10031947532846009572 No Ph.D Student, Biostatistics , Department of Biostatistics, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. دانشجوی دکتری آمار زیستی، گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران .