<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Police Medicine</title>
<title_fa>نشریه علمی پژوهشی طب انتظامی</title_fa>
<short_title>J Police Med</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://jpmed.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2228-6241</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2383-3483</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.30505</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1395</year>
	<month>6</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2016</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>5</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مقایسه رفتارهای پرخطر در نوجوانان خانواده‎های نظامی و غیرنظامی</title_fa>
	<title>Comparison of High Risk Behaviors Among Adolescents of Military &amp; Unmilitary Families</title>
	<subject_fa> بهداشت انتظامی</subject_fa>
	<subject>Police Health</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصيل</content_type_fa>
	<content_type>Original Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;مقدمه: مرحله نوجوانی به&amp;lrm;دلیل خودمحوری و عدم درک صحیح نوجوان از رفتارهای خود، دوره حساسی برای شروع رفتارهای پرخطر محسوب می&#8204;شود. ازاین&#8204;رو پژوهش حاضر به&#8204;منظور بررسی و مقایسه رفتارهای پرخطر درمیان نوجوانان خانواده&#8204;های نظامی و غیرنظامی انجام&#8204;شده&amp;lrm;است.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;مواد و روش&#8204;ها: در این پژوهش توصیفی&amp;lrm;ـ مقطعی، 1251 نفراز نوجوانان دختر و پسر خانواده&#8204;های نظامی و غیرنظامی به&amp;lrm;شیوه نمونه&#8204;گیری چندمرحله&amp;lrm;ای انتخاب شدند و بااستفاده&amp;lrm;از مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی مورد ارزیابی قرارگرفتند. داده&#8204;های به&#8204;دست&#8204;آمده به&amp;lrm;کمک نرم&#8204;افزار &lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;SPSS&lt;/span&gt; نسخه 19 و بااستفاده از روش&#8204;های آمار توصیفی و آزمون &lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;T&lt;/span&gt; برای گروه&#8204;های مستقل مورد تجزیه&#8204;وتحلیل قرارگرفتند.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;یافته&#8204;ها: نتایج به&#8204;دست&#8204;آمده نشان&amp;lrm;داد که رفتار پرخطر رانندگی&amp;lrm;خطرناک در نوجوانان نظامی (23/4 درصد) و در نوجوانان غیرنظامی (26/4 درصد)، رابطه جنسی در نوجوانان نظامی (19/8 درصد) و در نوجوانان غیرنظامی (26/1 درصد)، خشونت در نوجوانان نظامی (7/7 درصد) و در نوجوانان غیرنظامی&amp;nbsp;&amp;nbsp; (12/7 درصد)، مصرف مشروبات الکلی در نوجوانان نظامی (5/5 درصد) و در نوجوانان غیرنظامی (9/6 درصد)، مصرف سیگار در نوجوانان نظامی (7 درصد) و در نوجوانان غیرنظامی (7/3 درصد) و مصرف مواد مخدر در نوجوانان نظامی (2/7 درصد) و در نوجوانان غیرنظامی (3/7 درصد) به&amp;lrm;ترتیب بیشترین میزان رفتار پرخطر است.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;نتیجه&#8204;گیری: باتوجه&amp;lrm;به نتایج پژوهش حاضر، بین نوجوانان خانواده&amp;lrm;های نظامی و خانواده&#8204;های غیرنظامی در رفتارهای پرخطر تفاوت معناداری وجود دارد و توجه جدی به دو نوع رفتار رانندگی پرخطر و رفتار جنسی پرخطر که از شیوع بالایی برخوردار است برای سلامت نوجوانان اساسی&amp;lrm;است. انجام اقدامات پیشگیرانه در سنین پایین&#8204;تر و اجرای برنامه&#8204;های آموزشی به نوجوانان و والدین آن&#8204;ها جهت کاهش رفتارهای پرخطر نیز ضروری به&amp;lrm;نظر می&#8204;رسد.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;Background: Due to egocentrism and misapprehension of adolescents to their behaviors, adolescence is considered as an important phase for beginning high risk behaviors. This study aimed to comparison of high risk behaviors among military and unmilitary families&amp;rsquo; adolescents.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Materials and Methods: In this cross-sectional study, 1251 female and male adolescents of military &amp; unmilitary families were selected through cluster sampling method and were assessed by Iranian Adolescent Risk-Taking Scale (IARS). Data was analyzed with SPSS-19 and using descriptive statistics and independent sample T-test.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Results: According to study results, 23.4 percent&amp;rsquo;s of adolescents of military families&amp;rsquo; and 26.4 percent&amp;rsquo;s of adolescents of unmilitary families were at high risk of risky driving. Furthermore 19.8 percent&amp;rsquo;s of the adolescents of military and 26.2 percent&amp;rsquo;s of adolescents of unmilitary were at high risk in sexual relationship, 7.7 percent&amp;rsquo;s of military and 12.7 percent&amp;rsquo;s of adolescents of unmilitary in aggression, 5.5 percent&amp;rsquo;s of adolescents of military and 9.6 percent&amp;rsquo;s of adolescents of unmilitary in alcohol use, 7 percent&amp;rsquo;s of adolescents of military and 7.3 percent&amp;rsquo;s of adolescents of unmilitary in cigarette use and 2.7 percent&amp;rsquo;s of&amp;nbsp; adolescents of military and 3.7 percent&amp;rsquo;s of adolescents of unmilitary in drug abuse.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Conclusion: According to the results of this study, there was a significant difference between adolescents of military families&amp;rsquo; and adolescents of unmilitary families&amp;rsquo; in high risk behavior. The two risky behaviors of driving and sexual behavior which are highly prevalent are as essential as addiction for adolescents&amp;rsquo; health. It seems necessary to perform preventing programs for school age children and to provide adolescents and their parents with proper instructions about high risk behaviors.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>رفتارهای پرخطر, خانواده نظامی, نوجوان</keyword_fa>
	<keyword>high risk behaviors, military family, adolescent</keyword>
	<start_page>135</start_page>
	<end_page>142</end_page>
	<web_url>http://jpmed.ir/browse.php?a_code=A-10-470-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Khodabakhsh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Ahmadi </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>خدابخش</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846009529</code>
	<orcid>10031947532846009529</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Professor, Counseling, Behavioral Sciences Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>استاد مشاوره، مرکز علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج)، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Javad </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khodadadi </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>جواد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خدادادی سنگده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846009530</code>
	<orcid>10031947532846009530</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Phd, Family counseling,-Department of Counseling, University of Kharazmi, Tehran, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>دکتری، مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
