Journal of Police Medicine

fa شیوع و عوامل خطر تروماهای فیزیکی در دوران آموزشی پیش از خدمت کارکنان پلیس Prevalence and Risk Factors of Physical Traumas during Pre-Service Training of Police Officers آسیب‌های مرتبط با فعاليت انتظامی Police Related Trauma پژوهشی اصيل Original Research <div style="text-align: justify;">اهداف: آسیب‌های اسکلتی-عضلانی یکی از شایع‌ترین آسیب‌ها در حین آموزش نظامی است. این آسیب‌ها می‌تواند باعث افزایش غیبت و کاهش توانایی افراد در حین عملیات نظامی شود و هزینه‌های زیادی را به بودجه سالانه نیروهای مسلح وارد کند. در این پژوهش با مراجعه به آموزش پلیس، میزان شیوع این آسیب‌ها و عوامل مرتبط با آن در بین شرکت‌کنندگان دوره آموزشی کارکنان پلیس مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع مقطعی است که مصاحبه با افراد، طی دی ماه لغایت اسفند ماه سال ۱۴۰۲ انجام شد. 360 نفر (شامل ۴ گروه ۹۰ نفری) که دارای معیارهای مطالعه بودند، انتخاب و وارد مطالعه شدند. تشخیص قطعی بیماران دارای تروما بر اساس شرح حال، معاینه فیزیکی و در صورت لزوم بررسی تصاویر و گزارش رادیولوژی بود. شیوع تروماهای فیزیکی و همچنین فراوانی آسیب‌های هر ناحیه نسبت به کل آسیب‌ها سنجیده شد و ارتباط احتمالی بین متغیرها و میزان بروز تروما، توسط نرم‌افزار آماری SPSS 29 اندازه‌گیری و نتیجه‌گیری نهایی گزارش شد. جهت آزمون و بررسی فرضیه‌ها از آمار توصیفی و آزمون‌های پارامتری برای متغیرهای نرمال و آزمون یومن‌ویتنی برای متغیرهای غیرنرمال یا کیفی استفاده گردید. یافته‌ها: میانگین سن، وزن، قد و شاخص توده بدنی کارکنان به ترتیب 0/81±21/19 سال، 8/25±75/7 کیلوگرم، 5/14±180/2 سانتی‌متر و 4/2±23/20 کیلوگرم بر مترمربع بود. نتایج نشان داد که شیوع تروما در بین کارکنان کادر پلیس در دوران آموزشی 43/3 درصد بود که بیشترین درصد (60/90 درصد) مربوط به اندام تحتانی بود. 44 نفر از ۹۰ نفر شرکت‌کننده سال چهارم دارای آسیب بودند. افرادی که دارای تروما بودند، به طور معناداری دارای سن بالاتر، وزن بالاتر و قد بلندتر از گروه بدون تروما بودند (0/05>p)؛ اما میانه تعداد ساعات تمرین فیزیکی در آنها کمتر از کارکنانی بود که تروما نداشتند. نتایج آزمون کای‌دو نشان داد که داشتن تروما ارتباط آماری معناداری با فعالیت پیش از خدمت (0/614=p) و سابقه شکستگی پیش از دوره (0/05<p) نداشت اما غیبت، ارتباط آماری معناداری با ترومای کارکنان داشت (0/001>p). نتیجه‌گیری: در دوران آموزش بیش از خدمت کارکنان پلیس، بیشترین تروما در ناحیه اندام تحتانی است و افراد دارای سن بالاتر، وزن بالاتر، قد بالاتر و تمرین فیزیکی کمتر، بیشتر در معرض تروما هستند. </div> <div style="text-align: justify;">Aims: Musculoskeletal injuries are one of the most common injuries during military training. These injuries can increase absenteeism reduce the ability of people during military operations and bring huge costs to the annual budget of the armed forces. In this research, concerning police training, the prevalence of these injuries and related factors among the participants of the police training course were investigated. Materials and Methods: This is a cross-sectional study in that interviews with people were conducted between December and February of 2023. 360 people (including 4 groups of 90 people) who met the study criteria were selected and included in the study. Definitive diagnosis of trauma patients was based on history, physical examination, and, if necessary, examination of images and radiology report. The prevalence of physical traumas as well as the frequency of injuries in each area compared to the total injuries were measured and the possible relationship between the variables and the incidence of trauma was measured by SPSS 29 statistical software and the conclusion was reported. Descriptive statistics and parametric tests for normal variables and Mann–Whitney test for abnormal or qualitative variables were used to test and investigate the hypotheses. Findings: The average age, weight, height and body mass index of the employees were 21.19±0.81 years, 75.7±8.25 kg, 180±2.514 cm, and 23.20±2.4 kg/m2, respectively. The results showed that the prevalence of trauma among police personnel during training was 43.3%, and the highest percentage (60.90%) was related to the lower limbs. 44 out of 90 fourth-year participants had injuries. People who had trauma were significantly older, heavier, and taller than the group without trauma (p<0.05); But the average number of hours of physical training in them was less than that of employees who did not have trauma. The results of the chi-square test showed that having trauma had no statistically significant relationship with pre-service activity (p=0.614) and history of fracture before the course (p>0.05), but absenteeism had a statistically significant relationship with employee trauma (p<0.0001). Conclusion: During the training period of police officers, the most trauma is in the lower limb area, and people with older age, higher weight, higher height, and less physical training are more exposed to trauma. </div> سیستم اسکلتی-عضلانی, آسیب‌ها, آموزش ضمن خدمت, فعالیت فیزیکی, پلیس Musculoskeletal Traumas, Training Course, POLICE 1 13 http://jpmed.ir/browse.php?a_code=A-10-1401-1&slc_lang=fa&sid=1 Ahmad Ghochani khorasani احمد قوچانی خراسانی ghochani@gmail.com 100319475328460014848 100319475328460014848 No Research Center for Trauma in Police Operations, Directorate of Health, Rescue & Treatment, Police Headquarter, Tehran, Iran مرکز تحقیقات تروما در عملیات پلیس، معاونت بهداشت، امداد و درمان، فرماندهی انتظامی، تهران، ایران Amir Fallahnejad Mojarrad امیر فلاح نژاد مجرد amirfalah.sport@gmail.com 100319475328460014849 100319475328460014849 No Department of Physical Education, Imam Hassan Mojtabi University of Officer and Police Training, Tehran, Iran گروه تربیت بدنی، دانشگاه افسری و تربیت پلیس امام حسن مجتبی (ع)، تهران، ایران AmirAbbas Amini امیرعباس امینی amirabbasamini13375@gmail.com 100319475328460014850 100319475328460014850 Yes Shahid Beheshti University of Medical Sciences دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Mehri Farhang ranjbar مهری فرهنگ رنجبر Farhangmehri55@gmail.com 100319475328460014851 100319475328460014851 No Department of Support and Services Management, Institute of Management and Organizational Resources, Policing Sciences and Social Studies Research Institute, Tehran, Iran گروه مدیریت پشتیبانی و خدمات، پژوهشکده مدیریت و منابع سازمانی، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی، تهران، ایران.